Grzybica - Pesmedica
232
page-template-default,page,page-id-232,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-theme-ver-10.1.1,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive
 

Grzybica

GRZYBICA

 

Skóra stóp ze względu na częsty kontakt z otoczeniem, urazy oraz możliwe pocenie się jest narażona na szereg chorób dermatologicznych. Do najczęstszych należy grzybica i drożdżyca stóp i/lub paznokci.

Grzybica stóp i paznokci jest najczęstszą infekcją grzybiczą skóry człowieka.

Wywołują ją  grzyby- dermatofity, najczęściej Trichophyton rubrum i Trichophyton mentagrophytes, które mają powinowactwo do keratyny zawartej w naskórku, włosach i paznokciach. Dotyczy ona 30-50% dorosłej populacji. Zachorowalność na grzybicę stale rośnie ,szczególnie w dużych skupiskach ludzkich. Grzybica u człowieka może być spowodowana zarówno grzybami pochodzenia odzwierzęcego,

ludzkiego ,a także grzybami rozwijającymi się w glebie. Jest to choroba zaraźliwa, a nieleczona atakuje całe rodziny i może przyczynić się do powstawania innych chorób np. na tle alergicznym.

 

Objawy typowe dla grzybicy stóp to:

– wyraźnie odgraniczone czerwone plamy w obrębie stóp,

– obecność zapalnych grudek i pęcherzyków,

– złuszczanie na powierzchni,

– świąd,

– brzydki zapach stóp,

– przewlekły przebieg.

 

Możemy wyróżnić kilka odmian grzybicy stóp:

– międzypalcowa – umiejscowiona jest najczęściej w czwartej i piątej przestrzeni międzypalcowej. Jednak zmiany skórne mogą obejmować również inne przestrzenie.    Początkowe zmiany mają charakter zaczerwienienia i świądu skóry zakażonej okolicy. Potem dochodzi do złuszczania ,maceracji i pęknięć naskórka oraz tworzenia się pęcherzyków, które mogą układać się w zlewne ogniska z nasilonym wysiękiem.

złuszczająca – zwana także grzybicą „ mokasynową”. Zajmuje całą powierzchnie podeszwową i boczne części stopy. Zmiany mają charakter ognisk nadmiernego złuszczania, nadmiernego rogowacenia, z pogłębieniem linii skórnych i licznymi pęknięciami i rozpadlinami.

potnicowa – charakteryzuje się występowaniem licznych, drobnych pęcherzyków, które często zlewają się z sobą. Pęcherzyki zlewają się  z sobą tworząc ogniska zaschnięte bądź wysiękowe  z charakterystycznym złuszczaniem. Zmianom skórnym może towarzyszyć świąd.

 

Opisane zmiany mogą często nawracać i może im towarzyszyć grzybica paznokci. Paznokcie ulegają przebarwieniu na mętny, biały, żółty lub czarny kolor. Następnie płytka paznokciowa zaczyna grubieć i unosić się. Zmieniony chorobowo

 

 

paznokieć może być bolesny przy najmniejszym `ucisku. Dochodzi do sytuacji, kiedy

chodzenie sprawia ból, bo nawet najwygodniejsze buty urażają chore palce.

Grzybica paznokci nie ustępuje samoistnie, wymaga leczenia dermatologicznego. Jest ono bardzo trudne i długotrwałe, głównie z powodu powolnego wzrostu paznokci stóp. Źródła medyczne podają, że współczynnik wyleczeń wynosi od 60 do 80%, a nawrotów (w ciągu 2 lat od rozpoczęcia leczenia) od 15 do 20%.

 

 

Drożdżyca stóp jest wynikiem  zakażenia drożdżakami z gatunku Candida albicans.

Drożdże występują fizjologicznie na skórze i błonach śluzowych człowieka, a zmiany chorobowe powodują dopiero wtedy ,kiedy zaistnieją dodatkowe sprzyjające czynniki:

– cukrzyca i inne choroby ogólnoustrojowe,

– zaburzenia krążenia,

– zaburzenia żołądkowo – jelitowe,

– otyłość,

– ciąża,

– leczenie antybiotykami,

– awitaminozy,

– mikrourazy,

– maceracja naskórka,

– nadmierna potliwość,

– podeszły wiek,

– wilgotne warunki pracy,

– noszenie obuwia nie przepuszczającego powietrza.

 

Drożdżyca  stóp atakuje zwykle przestrzenie międzypalcowe. Mogą także atakować płytki i wały paznokciowe.Obraz kliniczny charakteryzuje się:

– zmianami rumieniowo – wysiękowymi,

– skórą ostro zapalną i złuszczającą,

– bolesnymi popękaniami,

– maceracją naskórka,

– obecnością na obwodzie ognisk chorobowych rozsianych wykwitów grudkowo -pęcherzykowych.

 

Skuteczna terapia przeciwgrzybiczna powinna uwzględniać :

– rozpoznanie mikologiczne przed rozpoczęciem leczenia,

– usunięcie czynników powodujących rozwój infekcji,

– odpowiedni dobór leku,

– prawidłowe prowadzenie terapii,

– kontrolę po zakończeniu leczenia (badanie kliniczne i mikologiczne).

 

 

Udział podologa w terapii grzybicy paznokci stóp jest nieodzowny, polega na usunięciu zniszczonej przez grzybnię części płytki paznokciowej oraz nałożeniu preparatu przeciwgrzybicznego. Wszystkie zabiegi należy przeprowadzać ze szczególnym zachowaniem aseptyki i sterylizacji chroniącej pacjenta i podologa.

 

Ważnym aspektem w profilaktyce grzybicy jest zapobieganie ,a więc:

– dbanie o higienę,

– zabezpieczanie stóp na basenach, łaźniach i saunach (klapki,dezynfekcja),

– staranne wycieranie stóp, zwłaszcza przestrzeni miedzypalcowych,

– w czasie lata, noszenie przewiewnego, lekkiego obuwia,

– noszenie bawełnianych skarpetek zmieniany codziennie,

– wykonywanie co jakiś czas zabiegów podologicznych,

– używanie  własnego ręcznika, skarpetek i butów,

– używanie własnych przyborów toaletowych (nożyczki, cążki, pilnik),

– przy nadmiernej potliwości, częste mycie stóp i stosowanie zasypek przeciwpotowych,

–  stosowanie odpowiedniej  diety,

 

Obecnie, gdy dostępne są nowoczesne i wysoce skuteczne leki, do stosowania miejscowego i ogólnego, grzybica staje się chorobą w pełni uleczalną.

Czas trwania zabiegu do 60 minut.